5 χρήσιμες συμβουλές για να μάθετε πιο εύκολα μια ξένη γλώσσα

Είτε πρόκειται για την εκμάθηση μιας βασικής γλώσσας (Αγγλικά ή Γαλλικά) σε μικρή ηλικία, συνήθως, είτε για μια γλώσσα που πάντα σου έκανε εντύπωση και ήθελες να μάθεις ή αναγκάζεσαι να μάθεις λόγω μετανάστευσης (γιατί παίζει και αυτό το σκηνικό στις μέρες μας), υπάρχουν κάποια «τρικ» που θα σε βοηθήσουν να εξοικειωθείς πιο γρήγορα με τη διαφορετική γλώσσα και εντέλει να την μάθεις πιο εύκολα.

Ιδού μερικές χρήσιμες συμβουλές:

Καταρχάς, να είσαι αφοσιωμένος στη μελέτη της ξένης γλώσσας

Κάνε την ξένη γλώσσα κομμάτι της καθημερινής σου ρουτίνας. Μπορείς για παράδειγμα να μπαίνεις σε ένα site γραμμένο στη γλώσσα που μαθαίνεις και προσπάθησε να διαβάσεις ένα άρθρο. Ακόμα κι αν δεν καταλαβαίνεις τίποτα, σημείωσε μερικές λέξεις που σου κάνουν εντύπωση και στη συνέχεια ψάξ’τες στο λεξικό. Επιπρόσθετα, μπορείς να χρησιμοποιείς σε καθημερινή βάση, μερικές εκφράσεις που μαθαίνεις (όπως το πως χαιρετάμε) έτσι ώστε να μιλάς τη γλώσσα και εκτός μαθήματος (μην κολλάς στα βλέμματα απορίας των άλλων, θα καταλάβουν…)

Μέθοδος εκμάθησης ξένης γλώσσας με post-it

Κάνε τα αυτοκόλλητα χαρτάκια σύμμαχο σου στη γνώση. Κόλλα τα σε αντικείμενα στο σπίτι έτσι ώστε να τα συνδυάσεις με την αντίστοιχη ξένη λέξη. Κόλλα μερικά χαρτάκια στον καθρέφτη του μπάνιου στα οποία θα σημειώνεις τις νέες λέξεις που μαθαίνεις, έτσι ώστε να μην τις ξεχνάς.

Νόαμ Τσόμσκι: Οι σαδιστές ευρωκράτες βασανίζουν την Ελλάδα

Τη στάση της Ευρώπης τόσο απέναντι στην οικονομική κρίση και την Ελλάδα όσο και στη διαχείριση του προσφυγικού δράματος επικρίνει ο διεθνώς αναγνωρισμένος φιλόσοφος και ακτιβιστής Νόαμ Τσόμσκι. Όσον αφορά την κρίση, ο Τσόμσκι λέει ότι «οι σαδιστές ευρωκράτες βασανίζουν την Ελλάδα» που τόλμησε να διεκδικήσει τη Δημοκρατία, ενώ για το προσφυγικό σημειώνει ότι η Ευρώπη ξέρει πολύ καλά από λιτότητα, αλλά όχι από ανθρωπισμό.

Ο Νόαμ Τσόμσκι μίλησε στον Xρόνη Πολυχρονίου για το Truthout.

Ο σαδισμός απέναντι στη Δημοκρατία

Σχολιάζοντας το θέμα της ελληνικής κρίσης, ο Αμερικανός φιλόσοφος ασκεί δριμεία κριτική στους πιστωτές της χώρας που ζητούν από την Ελλάδα να εφαρμόσειδύσκολα μέτρα που καμία άλλη δημοκρατική χώρα στην Ευρώπη δεν θα μπορούσε να εισαγάγει.

Πέθανε η ακτιβίστρια που διαδήλωνε επί 35 χρόνια έξω από τον Λευκό Οίκο

Την τελευταία της πνοή σε ηλικία περίπου 80 ετών άφησε η Κονσεπσιόν Πιτσιότο, η γυναίκα που θεωρείται ότι πραγματοποίησε την μακροβιότερη διαμαρτυρία στην ιστορία των ΗΠΑ.

Η γυναίκα που επί 35 χρόνια στεκόταν έξω από τον Λευκό Οίκο διαδηλώνοντας ενάντια στα πυρηνικά θα βρει επιτέλους ανάπαυση, σχολίαζαν οι ακτιβιστές σύντροφοί της, ανακοινώνοντας τον θάνατό της.

Η Πιτσιότο, η οποία μετακόμισε από την Ισπανία το 1960 και ξεκίνησε τη διαμαρτυρία της στην Pennsylvania Avenue το 1981, πέθανε τη Δευτέρα σε ένα κέντρο φιλοξενίας άστεγων γυναικών, σε απόσταση λίγων λεπτών από το σημείο όπου διαδήλωνε καθημερινά, αφότου τα προβλήματα υγείας της δεν της επέτρεπαν να παρευρίσκεται εκεί περισσότερο από μερικές ώρες την ημέρα.

Κρατώντας χειρόγραφες επιγραφές με μηνύματα όπως «Ζωή δίπλα σε βόμβα, θάνατος από βόμβα», η Πιτσιότο δεν άφηνε ποτέ το πόστο της διαμαρτυρόμενη κατά των πολέμων και της βίας, ιδιαίτερα απέναντι στα παιδιά: «Κανείς δεν θα το κάνει αν δεν το κάνω εγώ, κανείς δεν θα αντισταθεί», απαντούσε όταν την ρωτούσαν γιατί δεν παραχωρούσε τη θέση της σε κάποιον άλλο. 

ethnos.gr

Τα ωραιότερα παιχνίδια που παίζαμε μικροί

16:44 | 19 Ιαν. 2016

Της Ηρούς Κουνάδη

Στο σπίτι είχαμε Φωτεινούληδες, Πατατούφες, Κάστρα και Πολιορκητές, Λαχανόπαιδα και Κροκοδειλοδοντάκια. Στο σχολείο είχαμε… την φαντασία μας και τους συμμαθητές μας, κι αυτά φτάναν’ και περισσεύαν’ για να γεμίσουν όλα τα διαλείμματα όλης της χρονιάς με γέλια, σασπένς και τσακωμούς. Ιδού μερικά από τα πιο αγαπημένα παιχνίδια των παιδικών μας χρόνων.

Κρυφτό

Ένας «τα βγάζει», ένας «τα φυλάει» (ποια; Ποτέ δεν μάθαμε) και ένας σούπερ γενναίος τρέχει στο αρχικό «φυλάκιο» να φωνάξει «φτου ξελευτερία για όλους». Αγαπημένη λεπτομέρεια, πως εκείνος/η που τα φυλούσε, όταν μας έβρισκε φώναζε «να ένας [Γιάννης]» ακόμα και αν δεν υπήρχαν πολλοί Γιάννηδες στο παιχνίδι.

Σκουριές: Εκεί που μας χρωστάγαν...

Περίσσεψε η υποκρισία σήμερα στα κανάλια της διαπλοκής.

Και χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους 2.000 - 3.000, λέει εργαζόμενους (που στην πραγματικότητα είναι 600, οι οποίοι μάλιστα προσλήφθηκαν από την εταιρεία τα τελευταία δύο - τρία χρόνια για να εκβιάζουν την ελληνική κυβέρνηση και να μπορούν να συνεχίσουν να παραβαίνουν το νόμο).

Κουβέντα όμως δεν λένε για την καταστροφή της Β. Χαλκιδικής.

Κουβέντα για την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος και συγκεκριμένα των δασών, των νερών, του εδάφους και του υπεδάφους, της παραλίας, της ατμόσφαιρας και των οικοσυστημάτων.

Κουβέντα για την υπονόμευση των υπόλοιπων οικονομικών δραστηριοτήτων της περιοχής, όπως της αγροτικής και της τουριστικής που υποχωρούν υπό το βάρος της εξορυκτικής δραστηριότητας. Με χιλιάδες ανθρώπους που θα βγουν στην ανεργία τα επόμενα χρόνια, για τους οποίους ουδείς ενδιαφέρεται.

Το θαύμα της Φύσης: Πως οι λύκοι μεταμορφώνουν το περιβάλλον

Αναδάσωση (και όχι μόνο), από 45 λύκους H ιστορία που θα σας διηγηθώ είναι πραγματική και μας βοηθά με απλό τρόπο να κατανοήσουμε, χωρίς συναισθηματισμούς, τι σημαίνει ένα οικοσύστημα και γιατί η απώλεια ενός κρίκου της αλυσίδας μπορεί να έχει συνέπειες για όλους μας. Με λίγα λόγια, γιατί μπορεί να μας αφορά η εξαφάνιση ενός είδους.

Πρόκειται για ένα μεγάλο «οικολογικό» πείραμα -έτσι το χαρακτήρισε ο William Ripple, καθηγητής Oικολογίας στο πανεπιστήμιο του Ορεγκον- που πραγματοποιείται στο Γελοουστόουν των ΗΠΑ. Στο εθνικό πάρκο, ο τελευταίος λύκος σκοτώθηκε το 1926. Οι επιστήμονες, παρατηρώντας τις αλλαγές που προκλήθηκαν στη συνέχεια, αποφάσισαν να μεταφέρουν στο Γελοουστόουν μερικές δεκάδες γκρι λύκους από τον Καναδά. Η επανεγκατάσταση είχε εντυπωσιακά αποτελέσματα – ακόμη και αλλαγή της κοίτης των ποταμών!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή… 

Έφτιαξαν το σύμβολο της ειρήνης με τα σωσίβια των προσφύγων

Εθελοντές από μη κυβερνητικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στη Λέσβο στο πλαίσιο της υποδοχής των προσφύγων έστειλαν το δικό τους πρωτοχρονιάτικο μήνυμα με το σύμβολο της σύγχρονης προσφυγιάς.

Συγκεντρώνοντας πάνω από 2.500 σωσίβια, που εγκαταλείπουν στις ακτές οι πρόσφυγες που φτάνουν καθημερινά στο νησί, έφτιαξαν το σήμα της ειρήνης. Υπενθυμίζεται πως τις προηγούμενες ημέρες εθελοντές έφτιαξαν με σωσίβια ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Οι φωτογραφίες είναι του Γιώργου Μουτάφη από το Reuters.

tvxs.gr

Πως να κάνετε αυτή τη χρονιά να είναι η καλύτερη της ζωής σας

Άρθρο της συγγραφέως Shannon Kaiser

Οι περισσότεροι άνθρωποι συνήθως απορρίπτουν βιαστικά την ιδέα της λήψης αποφάσεων την Πρωτοχρονιά. Νομίζω ότι είμαστε δύσπιστοι διότι αυτό ξυπνά μνήμες αποτυχημένων προσπαθειών και επαναλήψεων γεμάτων ελπίδες. Αυτό είναι κατανοητό. Τι γίνεται όμως αν δεν φταίει τελικά η έννοια της λήψης αποφάσεων για την Καινούρια Χρονιά; Αν το πρόβλημα είναι οι ίδιες οι αποφάσεις που θα επιλέξετε να πάρετε;

Οι πιο συνηθισμένες αποφάσεις περιλαμβάνουν απώλεια βάρους, περισσότερα χρήματα ή καλύτερη οργάνωση και φυσικα αυτό δεν σημαίνει ότι οι συγκεκριμένοι στόχοι δεν αξίζουν προσπάθειες. Θεωρώ όμως ότι η διαμόρφωση των αποφάσεων με έναν τρόπο που σας κάνει να αισθάνεστε ανεπαρκείς ή ανίκανοι δεν είναι η καλύτερη μέθοδος για να επιτευχθούν οι αλλαγές που επιθυμείτε.

Το να βάζετε στον εαυτό σας προκλήσεις μέσω των οποίων αναγνωρίζεται η εσωτερική σας αξία και έρχεται στην επιφάνεια η αγάπη για τον εαυτό σας θα σας κάνει να αισθάνεστε πιο ικανοί, πιο αισιόδοξοι και πιο ενθουσιασμένοι για το μέλλον σας. Μπορεί να θέλετε να χάσετε βάρος προκειμένου να δείχνετε πιο όμορφοι, αλλά τι είναι εκείνο που σας κάνει να νιώθετε άσχημα όπως είστε τώρα; Είναι πιθανόν να σχετίζεται με την έλλειψη αυτοαποδοχής. Αυτό είναι το σημείο που αξίζει την προσοχή σας.

Αντί να ψάχνετε σε ποιες προσδοκίες δεν καταφέρνετε να ανταποκριθείτε, αναρωτηθείτε τι θέλετε φέτος. Στη συνέχεια, βρείτε εκείνες τις ευκαιρίες που θα σας φέρουν πιο κοντά σε αυτούς τους στόχους. Αν θέλετε να κάνετε αυτή τη χρονιά να είναι η καλύτερή σας, προσπαθήστε να επανασχεδιάσετε τις αποφάσεις σας. Παρακάτω ακολουθούν 9 ιδέες για να ξεκινήσετε:

1. Να είστε ευγενικοί με όλους όσους γνωρίζετε ξεκινώντας από τον εαυτό σας.

2. Μάθετε να νιώθετε άνετα με το άγνωστο. Όσο περισσότερη πίστη έχετε, τόσο πιο εύκολη θα γίνει η ζωή σας.

3. Αγαπήστε το σώμα σας όπως είναι. Όταν νιώθετε καλά μέσα σας, αυτό αντικατοπτρίζεται και εξωτερικά.

4. Επιλέξτε περισσότερα τρόφιμα με βάση το πώς θα σας κάνουν να νιώθετε και όχι με το πώς θα σας κάνουν να φαίνεστε.

5. Ακολουθήστε την καρδιά σας. Εκείνη ξέρει όσα το μυαλό σας προσπαθεί ακόμη να κατανοήσει.

6. Προσπαθήστε να αποδεχτείτε ότι όλα τα πράγματα τελειώνουν. Το τέλος είναι ο μόνος τρόπος για μια καινούρια αρχή.

7. Αποδεχτείτε ότι μια κλειστή πόρτα είναι η λάθος πόρτα. Σίγουρα κάποια καλύτερη θα ανοίξει για εσάς.

8. Ξεκινήστε ονομάζοντας τα όνειρά σας «σχέδια».

9. Πιστέψτε ότι όλα λειτουργούν υπέρ σας κι ότι εντάσσονται μέσα στη θεία πρόνοια.

http://enallaktikidrasi.com/

Γιατί δεν επαναστατούν οι άνθρωποι;

Γιατί δεν επαναστατούν οι άνθρωποι; Ποιός είναι ο ορισμός της πορνείας; Γιατί οι φονιάδες είναι ιεροφάντες; Γιατί η ευχή «καλή ανάσταση!» είναι ανήθικη; Γιατί είναι καλύτερα να μας βομβαρδίζουν παρά να διασκεδάζουμε; Γιατί αν πεις την αλήθεια σε περιμένει η μοναξιά; Γιατί το να λένε τη γνώμη τους όλοι είναι φασιστικό; 
Ο καλλιτέχνης και διανοητής Xαϊνης Δημήτρης Αποστολάκης απαντά στην Κρυσταλία Πατούλη με αφορμή το πρώτο του βιβλίο «Φτου ξελευτερία για όλους!» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη

Κρ.Π.: Πως προέκυψε το πρώτο σου βιβλίο;

Χαϊνης Δ. Απ.: Μοιάζω πολύ με τα έντομα, με τυφλώνει ένα φως και πάω προς αυτό. Είναι το φως που με κάνει να κλαίω και να γελώ΄ είναι το φως που έχω ανάγκη για να μην αυτοκτονήσω, είναι ο μόνος τρόπος να πορευτώ. Έτσι ορμούμενος από μια καθολική υπαρξιακή παρόρμηση προχωρώ σαν τυφλός.

Κρ.Π.: Καταγράφεις βιώματα και σκέψεις σ' αυτό το κυρίως αυτοβιογραφικό βιβλίο σου και μοιάζει σαν εξομολόγηση για όποιον και ό,τι στιγμάτισε τη ζωή σου. Και για μένα που το διάβασα απνευστί, γέλασα, σκέφτηκα, συμφώνησα ή διαφώνησα, συγκινήθηκα, ήταν σαν ένα δώρο...

Χαϊνης Δ. Απ.: Είναι εξομολόγηση, αλλά δεν το βλέπω σα δώρο ή προσφορά εκ μέρους μου, γιατί  δεν εστιάζω σε αυτά που δίνω, όσο σε αυτά που παίρνω.

Κρ.Π.: Επειδή κάνεις μεγάλη αναφορά στα παιδικά σου χρόνια στην Κρήτη, πόσο σημαντικά πιστεύεις ότι είναι τα παιδικά χρόνια για τη μετέπειτα ενήλικη ζωή;

Sodade, που θα πει Cesaria…

Σαν σήμερα, πριν 3 χρόνια σίγησε πάντα μία από τις σπουδαιότερες φωνές της παγκόσμιας μουσικής σκηνής, αυτή της Σεζάρια Εβόρα. Είχε το προσωνύμιο «ξυπόλητη ντίβα» εξαιτίας της προτίμησής της στο να τραγουδά χωρίς να φορά τα παπούτσια της ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τη φτώχεια που επικρατούσε στην πατρίδα της.

Γεννήθηκε στην πόλη Μιντέλο στο Πράσινο Ακρωτήριο. Σε ηλικία 7 ετών έμεινε ορφανή από πατέρα. Μετά το θάνατό του, η μητέρα της αγωνίστηκε να την μεγαλώσει με τα πενιχρά της εισοδήματα που εξασφάλιζε από την εργασία της ως μαγείρισσα. Τελικά, την οδήγησε σε ορφανοτροφείο και στη χορωδία του ιδρύματος εκείνου η μικρή Σεζάρια έμαθε να τραγουδά.

Η Έβορα συνάντησε όταν ήταν 16 ετών έναν ναυτικό από το Πράσινο Ακρωτήριο, ο οποίος ονομαζόταν Εντουάρντο. Ήταν ο άνθρωπος που την δίδαξε τα παραδοσιακά μουσικά στιλ των coladeiras καιmornas. Τα τελευταία αποτελούν τραγούδια της λύπης, της μελαγχολίας και της νοσταλγίας. Η Σεζάρια ξεκίνησε να τραγουδά σε τοπικά μπαρ και ξενοδοχεία. Με τη βοήθεια τοπικών μουσικών, θα επεδείκνυε τις ικανότητές της και αργότερα θα ανακηρυσσόταν "Βασίλισσα των Μόρνας" από τους θαυμαστές της. Την εποχή εκείνη ήταν διάσημη στο νησί της, σχετικά άγνωστη όμως διεθνώς.

Greenpeace: Ακτιβιστές σκαρφαλώνουν σε λιγνιτικό σταθμό της ΔΕΗ

Αθήνα

Μήνυμα στην κυβέρνηση για τη στροφή της χώρας στην εξοικονόμηση ενέργειας και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας στέλνουν δέκα ακτιβιστές της Greenpeace από το μεγαλύτερο λιγνιτικό εργοστάσιο της ΔΕΗ στην Κοζάνη.

Η ομάδα των ακτιβιστών ανεβαίνουν σε πύργο ψύξης του λιγνιτικού Ατμοηλεκτρικού Σταθμού (ΑΗΣ) Αγίου Δημητρίου. Η δράση αποτελεί μέρος των κινητοποιήσεων που λαμβάνουν χώρα σε ολόκληρο τον κόσμο για την προστασία του πλανήτη από τις κλιματικές αλλαγές.

«Είμαστε εδώ γιατί έχουμε εξαντλήσει κάθε άλλη επιλογή να λάβει το μήνυμα ο κ. Τσίπρας: η χώρα δεν αντέχει έναν πρωθυπουργό που βάζει τα συμφέροντα των εφοπλιστών, των βιομηχάνων και του λόμπι των ορυκτών καυσίμων πάνω από τα συμφέροντα των πολιτών. Το χρωστάμε στα παιδιά μας: χρειαζόμαστε έναν ηγέτη που θα προωθήσει άμεσα πολιτικές που επενδύουν στους Έλληνες πολίτες. Πρέπει να το κάνει τώρα, στο Παρίσι, όπου έχει αναπτυχθεί ήδη μία τεράστια δυναμική. Είμαστε αποφασισμένοι να μείνουμε εδώ μέχρι να ολοκληρώσουμε την αποστολή μας» ανέφερε ο Τάκης Γρηγορίου, υπεύθυνος για θέματα Ενέργειας και Κλιματικών Αλλαγών στο ελληνικό γραφείο της Greenpeace, ο οποίος μαζί με άλλους εννέα ακτιβιστές βρίσκεται στην κορυφή του ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου.

Οι ακτιβιστές ξεκίνησαν την ανάβαση στις 4 τα ξημερώματα και αν τα καταφέρουν θα ανέβουν και θα παραμείνουν σε έναν από τους πύργους ψύξης του  ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου, ύψους 130 μέτρων, στέλνοντας συγκεκριμένο μήνυμα προς την κυβέρνηση και τη ΔΕΗ.

Με αυτόν τον τρόπο θέλουν να κινητοποιήσουν την πολιτική ηγεσία να αξιοποιήσει τη Διάσκεψη στο Παρίσι για να συνδυάσει κλιματική πολιτική με κοινωνικά δίκαιη ανάπτυξη.

Η Greenpeace έχει ήδη υποβάλει πρόταση για την ενεργειακή αναβάθμιση 1 εκατ. κτιρίων που περιλαμβάνει τη δωρεάν παροχή ηλιακής ενέργειας από τη ΔΕΗ σε 300.000 φτωχά νοικοκυριά.

Το προτεινόμενο 10ετές σχέδιο δράσης της Greenpeace λαμβάνει υπόψη τη σημερινή οικονομική συγκυρία και το Μνημόνιο και προτείνει συγκεκριμένα χρηματοδοτικά εργαλεία και άμεσα υλοποιήσιμα μέτρα. Η εφαρμογή του θα ενισχύσει το εισόδημα νοικοκυριών και επιχειρήσεων κατά 5,7 - 6 δισ. ευρώ από τη μείωση των δαπανών για ενέργεια, θα δημιουργήσει κατά μέσο όρο 30.000 - 35.000 θέσεις εργασίας ετησίως και θα μειώσει τις συνολικές εκπομπές CO₂ της Ελλάδας έως και κατά 10%. Αντίστοιχες μελέτες ή προτάσεις έχουν ήδη υποβληθεί από τη WWF, το Πανεπιστήμιο Στάνφορντ και άλλους φορείς.

«Η δράση μας είναι κομμάτι της παγκόσμιας κινητοποίησης εκατοντάδων χιλιάδων πολιτών για ένα καλό αποτέλεσμα στη Διάσκεψη για το Κλίμα στο Παρίσι» συνέχισε ο Τάκης Γρηγορίου.  «Αυτές τις κρίσιμες ώρες στο Παρίσι εξελίσσεται ένας διαπραγματευτικός αγώνας ενάντια στα συμφέροντα της βιομηχανίας ορυκτών καυσίμων. Η έκβασή του; Αμφίρροπη. Το διακύβευμα; ένας ασφαλής πλανήτης, όπου η αύξηση της θερμοκρασίας δεν ξεπερνά τον 1,5^o C. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος χρειαζόμαστε 0% ορυκτά καύσιμα και 100% ΑΠΕ έως το 2050 παγκοσμίως. Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση και τον κ. Τσίπρα να γίνει μέρος αυτής της προσπάθειας».

Η Greenpeace καλεί την κυβέρνηση:

• Να συμβάλλει διαπραγματευτικά στην υιοθέτηση στόχου στην τελική συμφωνία για συγκράτηση της αύξησης της θερμοκρασίας κατά 1,5^oC, αίτημα δεκάδων αναπτυσσόμενων κρατών που απειλούνται σήμερα από την αλλαγή του κλίματος που στηρίζουν πλέον ανοιχτά οι ΗΠΑ, η Κίνα, η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο Καναδάς
• Να προωθήσει στην Ελλάδα 10ετές σχέδιο για την ενεργειακή αναβάθμιση 1 εκατ. κτιρίων που περιλαμβάνει την δωρεάν παροχή ηλιακής ενέργειας από τη ΔΕΗ σε 300.000 φτωχά νοικοκυριά
• Να στρέψει τη ΔΕΗ προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την εξοικονόμηση ενέργειας και τις ενεργειακές υπηρεσίες και να εκπονήσει σχέδιο για την αξιοποίηση του υφιστάμενου εργατικού δυναμικού της επιχείρησης στις νέες της δραστηριότητες και τη στήριξη της τοπικής κοινωνίας.

http://news.in.gr/

Ένα τραγούδι απ' τ' Αλγέρι

Μπάμπης Παπαδόπουλος - Απ' Τη Σπηλιά Του Δράκου (2010)

Ανέστης Ζάντζoς

Μέλος του Ορειβατικού Συλλόγου και ιδιοκτήτης του ροκ μπαρ «Λαγήνι» στην Πορταριά

Εφυγε χθες από τη ζωή σε ηλικία 59 χρόνων ο Ανέστης Ζάντζoς, ένας από τους πρωτοπόρους της αναρρίχησης στο Βόλο. Λάτρης του βουνού, της ορειβασίας και του σκι ο Ανέστης Ζάντζoς, υπέστη ανεύρυσμα πριν από δεκαπέντε ημέρες και νοσηλεύονταν στο Νοσοκομείο Βόλου στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Χθες άφησε την τελευταία του πνοή βυθίζοντας στη θλίψη την οικογένειά του, συγγενείς, φίλους και όσους τον γνώριζαν.

Τραγική ειρωνεία, ο 59χρονος ανακάλυψε το ανεύρυσμα κατά τη διάρκεια άλλων ιατρικών εξετάσεων. Είχε μάλιστα προγραμματίσει περαιτέρω εξετάσεις, όμως δεν πρόλαβε, καθώς υπέστη υποτροπή και μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Βόλου, δυστυχώς όμως δεν συνήλθε ποτέ και χθες εξέπνευσε.

Ο Ανέστης Ζάντζoς ήταν πολύ γνωστός στην κοινωνία του Βόλου αλλά και ευρύτερα καθώς έχει «σκαρφαλώσει» όπως έλεγαν χθες συντετριμμένοι καλοί του φίλοι, όλα τα βουνά της Ελλάδας, ενώ έχει κάνει πολλές αναβάσεις και στις Γαλλικές Αλπεις. Η ζωή του ήταν συνδεδεμένη κυριολεκτικά και μεταφορικά με το βουνό, μέλος του Ορειβατικού Συλλόγου Βόλου χρόνια πολλά, δεν έχανε καμία από τις εξορμήσεις του συλλόγου. ενώ ήταν δεινός αθλητής δρόμων αντοχής στο σκι. Ηταν αδερφός του Μιλτ. Ζάντζoυ που διατηρεί το γνωστό ανθοπωλείο «Floral» στην Πλατεία Ελευθερίας.

Ο ίδιος επί 20 ολόκληρα χρόνια διατηρούσε στην Πορταριά το γνωστό ροκ μπαρ «Λαγήνι» το οποίο είχε γίνει στέκι για ροκάδες από όλη την Ελλάδα που επισκέπτονταν την Πορταριά και τον Ανέστη για να ακούσουν ροκ μουσική σε βινύλιο.

Χθες με το που έγινε γνωστός ο θάνατός του πολλοί φίλοι του αποχαιρέτησαν με πολύ συγκινητικά λόγια τον Ανέστη. Ξεχωρίζει μεταξύ άλλων το μήνυμα του Νίκου Βαραλή «Ανέβηκε Μύτικα, Αστρακα, Ερύμανθο, Αγραφα, Ζήρεια, Βαρδούσια… Είδε ανατολές που έβγαιναν από τα χιόνια. Είδε τον ήλιο να κατεβαίνει φορτωμένος σύννεφα, πορτοκαλιά της δύσης του ουρανού.

Ξύπνησε στην Παρίσαινα, πέταξε τα ρούχα του τον πήρε η θάλασσα μια μέρα.

Ηπιε στην άκρη από το βράχο σκαρφαλώνοντας. Ετρεξε και βγήκε πρώτος. Κάπνισε όλα τα πακέτα Ρεξ που του αναλογούσαν.

Αγάπησε σαν παιδί, έζησε σαν έφηβος, μεγάλωσε παιδιά σαν άντρας. Τον έπαιρνε η ροκ τα βράδια και χτυπούσε τους δίσκους με μανία. Φυσούσε στο κεφάλι του ο αέρας της κορφής. Αυτός τον πήρε κι έφυγε ο Ανέστης στις κορυφές εκεί που η παγωνιά κρατάει τα όνειρα ακέραια. Καλές κορφές, Ανέστη, καλό σου δρόμο».

ΒΑΣΩ ΚΥΡΙΑΖΗ

 πηγή:ταχυδρόμος

Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα

Ταξιδιάρης στη ζωή, στις μουσικές, στις γεύσεις, στη διασκέδαση, ο Στεφανάρας, όπως τον φώναζαν κάποιοι φίλοι του, διατηρούσε στη συνοικία των Παλαιών Βόλου το γνωστό ρακάδικο «Χρυσό φασόλι» με μεζέδες για ρακο…συλλέκτες και ζωντανή μουσική, φιλοξενώντας και φοιτητικά σχήματα με άποψη στη μουσική, με ακούσματα ρεμπέτικα, έντεχνα κ.α. γιατί, όπως ήταν το μότο του «τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα».
http://www.myvolos.net











Ένα τραγούδι, μιά αμνησία που πάντοτε θυμίζει τον Στέφανο.
Καλό ταξίδι και καλή αντάμωση φίλε.

Σαν σήμερα «έφυγε» ο Χρόνης Μίσσιος

Σαν σήμερα, έφυγε από τη ζωή ο αντιστασιακός, αγωνιστής της Αριστεράς και συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος. Ο συγγραφέας του «... καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς» άφησε την τελευταία του πνοή στα 82 του χρόνια. Ανυπότακτο πνεύμα: «Δεν κατάφερα να αλλάξω το σύστημα, αλλά δεν θα επιτρέψω ούτε και σε αυτό να με αλλάξει», «Αγωνίζομαι να μείνω άνθρωπος. Και αυτό είναι η κορυφαία πολιτική μάχη»,«Ο μόνος δρόμος, η τελευταία έξοδος προς την ελευθερία του ανθρώπου και του πλανήτη είναι η ολιστική οικολογική φιλοσοφία, σκέψη, πράξη, συμπεριφορά» είναι κάποιες από τις φράσεις του, που τον ακολουθούν.

«Ζούμε σ’ ένα σύστημα ανήθικο, παράλογο, αφύσικο και παραπλανητικό» έλεγε στην Κρυσταλία Πατούλη, συμμετέχοντας στην ακτιβιστική Έρευνα για την Κρίση που δημοσιεύεται από το 2010 στο tvxs.gr, οΧρόνης Μίσσιος, όπτως και ότι «Για πρώτη φορά, ίσως, στην ιστορία του κόσμου, είναι τόσο επιτακτική η ανάγκη της συνεργασίας των λαών σ’ ένα παγκόσμιο κίνημα, το οποίο θα φέρει την αλλαγή. Δεν αρκεί απλώς, να θέλουμε μια άλλη ζωή, πρέπει να την κατακτήσουμε».  

Ζωή... αντίστασης

Η Νύχτα των Κρυστάλλων

Σαν σήμερα, πριν από 73 χρόνια, στη ναζιστική Γερμανία έγινε το μαζικό πογκρόμ κατά των Εβραίων τη νύχτα της 9ης προς τη 10η Νοεμβρίου 1938, που θα μείνει στην ιστορία ως «η Νύχτα των Κρυστάλλων».

Η νύχτα εκείνη αποτέλεσε την απαρχή των συστηματικών ενεργειών εξολόθρευσης των Εβραίων σε όλη την Ευρώπη, γνωστής ως «Ολοκαύτωμα». Μετά την εκλογή του κόμματος των Ναζί τον Ιανουάριο του 1933, εισήχθησαν αντισημιτικές πολιτικές υπό το καθεστώς του Χίτλερ. Στην Γερμανία ζούσαν περίπου 500.000 Εβραίοι οι οποίοι μετατράπηκαν από το καθεστώς σε αποδιοπομπαίους τράγους για όλα τα δεινά που αντιμετώπιζε η Γερμανία˙ την ήττα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, της άρχισαν να κατηγορούνται ως οι υπαίτιοι για την ήττα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, τον υπερπληθωρισμό (1921-1923) και την Μεγάλη Ύφεση του '30. Έτσι, στις αρχές του 1933, η γερμανική κυβέρνηση, έθεσε σε ισχύ μία σειρά αντισημιτικών νόμων σαν αυτόν που απέκλειε τους Εβραίους από τις δημοσιές υπηρεσίες.

a sunday morning

"a sunday morning" by magnanimus trio:

christos barbas: piano
dimitris tasoudis: drums
pavlos spyropoulos: contrabass 

recorded at Cue Productions Studios / Thessaloniki / Greece 01.10.2011 by Yannis Mavridis

Camera, Editing: Tomis Vrakas
2nd Camera: Kostas Vrakas, Fotis Margaritis

η ζωή (με το) ποδήλατο

Του Bisba

– Μα είναι δυνατό να σου αρέσει το ποδήλατο; Τι είσαι; Ακτιβιστής ή τζόβενο;

– Ούτε το ένα, ούτε το άλλο απαντώ. Απλώς μου αρέσει. Αλλά γιατί πρέπει να έχω ταμπέλα για κάτι που μου αρέσει;

– Και γιατί σ΄αρέσει;

– Για πολλούς λόγους. Πρώτ΄απ΄όλα, το ποδήλατο μου θυμίζει ότι σημασία δεν έχει ο προορισμός. Αλλά το ταξίδι. Μετά, επαληθεύει το οξύμωρο ρητό: “σπεύδε βραδέως”.

Κάθε πεταλιά επιβεβαιώνει ότι για να είμαι σε ισορροπία πρέπει συνεχώς να κινούμαι. Κι όσο κινούμαι, είμαι ζωντανός. Το ποδήλατο μου υπενθυμίζει πόση αξία έχει στη ζωή να βάζεις μικρούς, εφικτούς στόχους. Να τους κατακτάς και μετά να πηγαίνεις στον επόμενο. Όταν ξεκίνησα να μετακινούμαι με το ποδήλατο (πριν από 7 χρόνια), άκουγα για διαδρομές 5 ή 10 χιλιομέτρων και μου φαινόταν Γολγοθάς. Τι σου είναι μια πεποίθηση…

Μια πραγματικότητα που δεν έχει σχέση με την αλήθεια και τη δύναμη της θέλησης του ανθρώπου. Γρήγορα κατάλαβα ότι τα 5 και 10 χιλιόμετρα ήταν peanuts! Το ποδήλατο μου επιβεβαιώνει καθημερινά την αξία της άσκησης. Όσο εξασκώ τους μύες και τους πνεύμονες μου,τόσο καταπίνω περισσότερα χιλιόμετρα.Αλλά η μεγαλύτερη εξάσκηση είναι αυτή του μυαλού μου. Πρώτα-πρώτα οξυγονώνεται περισσότερο. Μετά αντιλαμβάνεται καλύτερα τον περιβάλλοντα χώρο. Με βοηθά να παίρνω ερεθίσματα που η ταχύτητα μου στερούσε.Νέα ερεθίσματα, που ξυπνούν άλλους νευρώνες και δημιουργούν νέες συνάψεις. Η παρατήρηση οξύνεται και το ενδιαφέρον μεγαλώνει για τη ζωή που συμβαίνει γύρω μου.

Το ποδήλατο μου τονίζει την ευεργετική δύναμη της καλής συνήθειας. Κι όταν μάλιστα αυτή η καλή συνήθεια, έχει αντικαταστήσει μια κακή συνήθεια,τότε είναι ανεκτίμητη. Και καθώς η ζωή κυλάει πάνω σε δύο ρόδες. Σε κατηφόρες που η ταχύτητα μαστιγώνει το πρόσωπό μου. Σε ευθείες που ατενίζω με άνεση τον προορισμό μου. Έρχονται οι ανηφόρες κι εκεί μετράω τις δυνάμεις μου. Το λαχάνιασμα είναι ένδειξη κόπωσης; Ή μια εσωτερική ανάγκη εκτόνωσης με κάθε ορθοπεταλιά;

Το ποδήλατο με βοηθάει να ανταπεξέρχομαι στα διλήμματά μου. Τα διαλύει. Τα εξαφανίζει. Μαγικά κι αθόρυβα! Το ποδήλατο,είναι ολόκληρη η φιλοσοφία της ζωής. Φαντάσου πόση δύναμη μπορείς να αντλείς από αυτό κάθε μέρα. Φαντάσου την ποιότητα που δίνουν στη ζωή σου τα απλά πράγματα. Σε ωθούν να προχωράς με ένα νέο σύστημα αξιών και δεν έχεις να φοβάσαι τίποτα. Και χωρίς φόβο κανείς δε μπορεί να σε χειραγωγεί.

-Τώρα κατάλαβες γιατί μου αρέσει; Είπα στο φίλο μου που είχε απορίες και που γκρινιάζει πως αυτήν την περίοδο της ύφεσης του έχει γίνει “η ζωή-ποδήλατο”…

To «Άκου, Ανθρωπάκο» του Βίλχελμ Ράιχ εικονογραφημένο

Ο αγαπημένος μαθητής του Φρόυντ, ο Βίλχεμ Ράιχ, έγραψε το «Άκου, Ανθρωπάκο» το 1946 και το δημοσίευσε το 1948. Πρόκειται για την κραυγή αγωνίας ενός μεγάλου στοχαστή, που βλέπει τα σπέρματα του φασισμού και του ολοκληρωτισμού μέσα στον κοινό, καθημερινό άνθρωπο. Ο εικονογράφος William Steig στην έκδοση του 1974, του  βιβλίου το διάνθισε με καταπληκτικές εικόνες.

Το  «Αντικλείδι» βρήκε τα αποσπάσματα από την αντίστοιχη έκδοση στα ελληνικά και τις παρουσιάζει:

ΤΟ ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑΤΙΚΟ ΟΠΙΟ ΤΩΝ ROOTLESSROOT

Είναι ένα παράξενο συναίσθημα. Αυτό που από την πρώτη στιγμή που κάθεσαι στη θέση σου και ξεκινάει η παράσταση νιώθεις ότι θα δεις κάτι πραγματικά σημαντικό. Και τόσο εκκωφαντικά δυνατό που ακούγεται πολλές μέρες αφότου βγήκες από το θέατρο. Κάτι το οποίο σε απασχολεί τώρα και θα συνεχίσει να είνει το θέμα συζήτησης για πολύ καιρό(έχουν περάσει αρκετές ημέρες μετά την πρεμιέρα). Ένα έργο ωμό και σκληρό και την ίδια στιγμή λυρικό και συγκινητικό με αρκετές βουτιές στο μαύρο χιούμορ.

Το “Europium” των Rootlessroot στη Στέγη δεν ειναι μόνο ό,τι καλύτερο και πιο ολοκληρωμένο έχουμε δει από τη συγκεκριμένη ομάδα μέχρι τώρα. Αποτελεί τον πιο εύστοχο επί σκηνής πολιτικοκοινωνικό σχολιασμό της τραγικής κατάστασης που επικρατεί αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη. Στα δωμάτια των διαπραγματεύσεων των κυβερνητικών κουστουμάτων, στις προχειροφτιαγμένες σχεδίες των μεγάλων σωτήρων μας, στις εστίες του ρατσισμού που αναζωπυρώνονται συνεχώς αναπολώνας τις Κου Κλουξ Κλαν κουκούλες, στα μυαλά των δήθεν καλλιτεχνών που υποτίθεται ξέρουν τι θα πει τέχνη.

Την ώρα που οι ροκάδικες κιθάρες ακούγονται στα ηχεία δίνοντας σου την εντύπωση πως θα σπάσουν οι χορδές τους, διαδραματίζεται μία συνεχής μάχη ανάμεσα σε μια δυναμική, μαυροφορεμένη, γυναίκεία φιγούρα (εξαιρετική η Λίντα Καπετανέα) και σε ημίγυμνα κι απειλητικά σώματα που προσπαθούν να την εξοντώσουν. Τους περικυκλώνουν ξύλινοι στύλοι που μοιάζουν κάποιες φορές με μια απρόσωπη πόλη, άλλες με ομιχλώδες λαβύρινθο κι άλλες με κλειστοφοβικά κλουβιά, διαλύονται και ξαναφτιάχνονται όπως όπως, επιβαρύνοντας ταλαιπωρημένες πλάτες. Κι η κορύφωση έρχεται. Εξυψώνοντας το νέο και παγιδεύοντας το παλιό με τα ίδια μέσα που έφεραν την επίπλαστη ευημερία και όλη την αίγλη στα “Προσοχή εύθραστο” ευρωπαϊκά πακέτα.

Ευφυές κι άρτιο αισθητικά, με σπουδαίους χορευτές και περφόρμερ που δεν σταματούν μόνο στα όρια του χορού, το “Europium” συνδυάζει τις δυναμικές χορογραφίες με τους συμβολισμούς και τις εικόνες που χωρούν μέσα τους την κωμικοτραγική εξέλιξη ενός κόσμου που φτάνει στο τέλος του. Για να αναγεννηθεί και να συνεχίσει αφήνοντας το λευκό να διαδεχθεί το μαύρο. Η Αρπαγή της γηραιάς ηπείρου και το ξεγύμνωμα της χωρίς κανεις να μασάει τα λόγια του σ’ ένα έργο που δεν τελειώνει και μετά το πέρας της υπόκλισης.