«Πέντε δυσκολίες στο γράψιμο της αλήθειας»
Οποιος
θέλει σήμερα να πολεμήσει το ψέμα και την αμάθεια και να γράψει την
αλήθεια, πρέπει να ξεπεράσει τουλάχιστον πέντε δυσκολίες. Πρέπει να έχει
το θάρρος να γράφει την αλήθεια, παρόλο, που αυτή παντού καταπνίγεται.
Την εξυπνάδα να την ξεχωρίζει, παρόλο, που παντού συγκαλύπτεται. Την
τέχνη να την κάνει να λειτουργεί σαν όπλο. Την κρίση να διαλέγει
εκείνους, που στα χέρια τους γίνεται αποτελεσματική. Την πονηριά να τη
διαδώσει ανάμεσα σ' αυτούς τους τελευταίους. Αυτές οι δυσκολίες είναι
μεγάλες για όσους γράφουν κάτω από ένα φασιστικό καθεστώς, αλλά υπάρχουν
και για όσους διώχτηκαν ή κατάφυγαν σαν πρόσφυγες αλλού, ακόμα όμως και
για κείνους, που γράφουν στις χώρες της αστικής ελευθερίας.
1. Το θάρρος, να γράφεις την αλήθεια
Φαίνεται
αυτονόητο ότι εκείνος που γράφει, πρέπει να γράφει την αλήθεια, με την
έννοια, ότι δεν πρέπει να την καταπνίγει ή να την αποσιωπά και ότι
πρέπει να μην γράφει τίποτα το πλαστό. Πρέπει να μη λυγίζει μπροστά
στους δυνατούς και να μην εξαπατά τους αδύνατους. Φυσικά, είναι πάρα
πολύ δύσκολο να μη λυγίζεις μπροστά στους δυνατούς και πάρα πολύ
συμφερτικό να εξαπατάς τους αδύνατους. Το να μην είσαι αρεστός στους
ιδιοκτήτες σημαίνει να αποκηρύσσεις την ιδιοκτησία. Το να αρνιέσαι να
πληρωθείς για δουλειά, που έκανες κάτω από ορισμένες περιστάσεις,
σημαίνει να παραιτείσαι από τη δουλειά και το να αρνιέσαι τη δόξα που
σου προσφέρουν οι δυνατοί, συχνά σημαίνει να παραιτείσαι γενικά από τη
δόξα. Για όλα αυτά χρειάζεται θάρρος.

















